A space for conscious coaches, trainers, bloggers, free spirits and pioneers of the mind.

A thing of beauty is a joy forever.

A thing of beaty is a joy forever.

Voor ik direct op het vooroordeel paard “charmeur” wordt gezet en met een harde klap de pampas wordt ingejaagd wil ik het even preciseren. De vrouwelijk kracht van het leven, dat is wat ik bedoel. De pure kracht van het scheppende, de geborgenheid, het extra snoep in je boekentas met een kusje. De zorg om verder te kunnen in het leven. De pure mannelijke kracht heeft soms iets bruut, lelijk in zijn noodzakelijkheid. Het zit in het giechelende van mijn dochters en hun vriendinnetjes, in de warme knuffels van mijn tantes, in de rijstpap van mijn oma. Je kan iets compleet afbreken om iets terug op te bouwen of je kan het met veel liefde een andere bestemming geven.

Ooit was ik te klein om mijn verantwoordelijkheid op te nemen. Jaloersheid, pijn en verbale agressie waren mijn wapens om de angst van mijn scheiding tegen te gaan. Enkele jaren later hebben we nu een stabiele relatie als gescheiden ouders met de toekomst van onze kinderen voor ogen. In mijn coachings zie ik het terugkomen, hele herkenbare situaties waarin mama's alleenstaand de taak op zich nemen, niet financieel rond komen en de storm van de mannelijke gekwetste trots er nog bovenop moeten nemen. Ik zie het ook rond mij.

Er is veel dat we moeten goedmaken als papa's in die situatie, veel vergeving vragen en liefde geven. Veel vriendinnen vertellen me soortgelijke verhalen. Het eist zijn tol, zowel fysiek als mentaal. Het is een groter maatschappelijk probleem dan dat we denken. Wat is de prijs van gelijk te krijgen in iets wat ooit uiteindelijk een verhaal in het verleden gaat zijn? Onze engeltjes en bengeltjes leren van ons, dat is nu eenmaal de manier hoe de mens in elkaar zit, hoe we hebben geleerd te overleven. Door na te doen wat onze ouders doen. Ik zie wat het heeft gedaan met mijn dochters…

Die vrouwelijke kracht die alleenstaande ouders laten zien, die zit in ieder van ons . Indien we iets willen veranderen in dit leven moeten we de vrouwelijke kracht van het leven meer centraal zetten. Meer authentiek respect geven voor wat alleenstaande mama's (en papa's in de omgekeerde situatie) doen. Wat geven we anders door aan onze kinderen? Hoe maken we die wereld anders weer mooi indien we blijven creëren vanuit een uitsluitend mannelijke kracht? De zucht om warmte, een aai over de bol en iemand die fluistert dat het wel goed komt, iemand tegen je aan trekken in je warme bed en blij zijn. Of iemand in de ogen kunnen kijken en zeggen dat je het hem of haar vergeeft. Of mijn dochters die voor de spiegel staan en vragen of ik het mooi vindt wat ze aan hebben. Het doet me denken aan een quote van John Keats:.

“A thing of beauty is a joy forever: its loveliness increases; it will never pass into nothingness.“

Most Recent Articles

Angst numero uno

Zoombox: Burnout door Marjolein Faes

Congo of de kunst van het overleven....

You are what you wear - or aren't you?

De benen nemen....

Show more